Ondanks dat de varkensnoteringen bijna 25 cent hoger staan dan vorig jaar, is er bij de meeste varkensbedrijven nog een negatieve cash-flow. Omdat de voerkosten wel erg fors gestegen zijn en daar de komende maanden nog geen substantiële verandering in komen, moeten de producenten prijsverhogingen blijven forceren. Ondanks dat er weer een paar moeilijke weken aankomen(beperkte slachtcapaciteit i.v.m. Goede Vrijdag en Tweede Paasdag) lijkt dit jaar een traditionele dip, niet reëel . Ook de slachterijen onderkennen het probleem van de primaire sector. De spagaat waarin de slachterijen verkeren worden niet opgelost door kleine positieve varkensmutaties. Als Duitsland, Nederland, België en Denemarken in 1 keer een grote positieve mutatie doorvoeren wordt ook de retail wel gedwongen om meer te betalen. Of er moeten alternatieven zijn. Maar de wereldhandel trekt aan en ook de rundvleesprijzen staan op een veel hoger niveau dan vorig jaar. En hoe elastisch is varkensvlees? Een berekening van een inkoopnotering van 1.40 euro/kg en van 1.70 euro/kg met toegerekende kosten+marge in relatie tot volume afzet is moeilijk of niet te leveren door de bovenste regionen van de keten. Bedenkelijk is dat de retail altijd schermt met slechte verkopen maar omringd wordt door mist. Dus een andere benadering van de markt in casu een snelle, forse eenmalige prijsverhoging van de vleesvarkens noteringen is onder de huidige marktomstandigheden alleszins te overwegen.
Jan Bakker