Wageningen – Hoewel de Nederlandse varkenshouderij te maken heeft met hogere maatschappelijke kosten dan in omringende landen, blijft de sector concurrerend door de hoge productiviteit. Dat blijkt uit een studie van LEI Wageningen UR naar de productiekosten van varkens in vijftien verschillende landen.

In Nederland bedraagt het wettelijk minimum oppervlak voor vleesvarkens 0,8 vierkante meter. Het EU-minimum is 0,65 vierkante meter. Deze dierenwelzijnseis leidt tot een kostenverhoging van 1,5 cent per kilo geslacht gewicht, exclusief btw. Mestafzet maakt productie in Nederland 7 cent per kilo duurder en beperking van ammoniakemissie verhoogt de kostprijs met 3,5 cent per kilo.
De Nederlandse kostprijs van varkens bedroeg in 2011 €1,60 per kilo geslacht gewicht. Dit is 3 cent meer dan bij directe concurrent Denemarken, maar fors minder dan de Duitse kostprijs. België en Spanje produceren tegen een iets lagere prijs dan Nederland.
Dat ondanks de meerkosten voor milieu, welzijn, en ruimtelijk ordening de varkenshouderij in Nederland nog perspectief heeft, komt door de hoge productiviteit. De Nederlandse en Deense bedrijven produceren gemiddeld 27 afgeleverde vleesvarkens per zeug. Dit aantal is, ook mondiaal gezien, de top.
De verschillen in productiviteit tussen landen groeien nog. Voer is met 60 procent de grootste kostenpost voor de Nederlandse varkenshouderij.
Doet Nederland het goed in Europa; de kostprijs van varkensvlees ligt beduidend lager in andere toonaangevende productielanden. De kosten in Brazilië, de Verenigde Staten en Canada liggen rond de €1,30 per kilo geslacht gewicht, 30 cent per kilo minder dan in Nederland. Wisselkoersen zijn hier ook debet aan.
Bron Boerderij