Eind april zakte op de termijnmarkt in Parijs de prijs voor het septembercontract tarwe wat weg. Hij klimt nu weer wat op, maar staat bijna € 20 lager dan het nu aflopende meicontract. De maisprijs blijft al weken met wat minieme mutaties hangen rond € 165 per ton voor het junicontract. In Chicago is de tarweprijs (contract juli) vanaf eind april wat onder druk komen te staan, zonder echt in te klappen.

Mais is een ander verhaal

Er is voor de prijzen nu wat steun te verwachten van weersomstandigheden. In de VS is dat koude, in de EU en ook rond de Zwarte Zee en Australië droogte. Mais is een ander verhaal. Sinds januari is in Chicago de prijs van het julicontract met bijna een kwart gekelderd. Na een dieptepunt eind april blijft de prijs hangen. De maandag startte voor de termijnmarkt gematigd optimistisch. Men verwacht een koudefront, met mogelijk negatief effect op de conditie van het gewas.

Verbeterde exporten

Ook zijn er (weer eens) signalen over verbeterde exporten naar China, maar dat heeft vooral positieve invloed op de sojaprijzen. Voor het overige geldt dat de handel op de termijnmarkt tamelijk gedrukt is in afwachting van de nieuwe rapportage van het Amerikaanse ministerie van landbouw over de situatie op de agrarische markten. Dit Wasde-rapport wordt dinsdagmiddag vrijgegeven.

Op de fysieke markt is het beeld geprononceerd. De prijsindexen van de International Grains Council geven duidelijk de verschillen op de markten voor tarwe en mais aan. De oorzaak van de vrij stabiele tarweprijs is de grote vraag en de sterke binding met de markt voor humane voeding. Er is al stevig ingekocht in de afgelopen maand. Algerije is nu in voor leveringen van tarwe in de loop van juli en augustus, meldt marktbureau Agritel. Normaal is Algerije een goede klant voor Franse tarwe.

Mais is duidelijker een voedergewas en vindt ook meer toepassing als grondstof voor de ethanolproductie, die tanende is vanwege de lage brandstofprijzen.