Ondanks de moeizame vleeshandel en het ruime aanbod vleesvarkens is het sentiment van de vleesvarkennoteringen voor vrijdag a.s. onveranderd. Met een Carnavalsweekend voor de boeg wordt het wel billenknijpen om de notering in de stand te houden. Over een paar weken kan geen vlees meer in de particuliere opslag worden ingevroren. De varkensmarkt blijft vechten voor verbetering van de prijzen. Echter, de indicatoren die deze verbetering moeten bevestigen zijn negatief..
Slachterijen willen groeien. Vaak een argument voor de primaire sector om het gelijk te halen dat het slachten van varkens “nog zo slecht niet is”. Maar al te vaak wordt vergeten dat ook de vleesvarkenshouder moet groeien om het hoofd boven water te houden. Het lijkt wel dat aan de onderkant van de verticale varkenskolom al decennia lang het gevecht met de lagere kostprijs, de spil is waar alles om draait. De consument is verwend geraakt met structurele lage kiloprijzen. Het is een illusie te menen dat de consument bereid is meer te betalen.. Duurzaam produceren is een modewoord geworden. Maar het slaat allemaal nergens op als het niet betaald wordt. Zolang de producenten ervoor zorgen dat de groeiambities van de slachterijen worden ingewilligd, blijven de producenten aan de laatste tiet van de zeug liggen. Alleen het reguleren aan de aanbodzijde kan voor een structurele verbetering zorgen.
Jan Bakker