Duitsland- De noteringen zijn weer onveranderd gebleven, €1.68  Alweer 5 weken geen beweging in de inkoop. Helaas kan dat niet gezegd worden van de vleeshandel. De marges worden per week slechter. Hammen op Italië bijvoorbeeld komen niet tot waarde, schouders  en karkassen lopen moeizaam. Ook het zogenaamde vijfde kwartier loopt averij op. Slachterijen staan voor een dilemma. Het aanbod is structureel kleiner dan een jaar geleden, echter de slachtcapaciteit is berekend op juist meer varkens. Voor de vaste kosten van een slachterij moge het duidelijk zijn dat het beter is dat de slachtlijn ten volle wordt benut. Daar zit dan al een probleem. Het volgende probleem is de betalingsethiek van de retail. Slachterijen worden uitgespeeld door de grote inkooporganisaties. Wil een slachterij een tender invullen dan kan er eigenlijk geen marge gecalculeerd worden en er moet geaccepteerd worden dat er pas na 60 tot 80 dagen wordt betaald. Hoezo de discussie dat een slachterij de producent gebruikt als bank?  Het is nog steeds zo dat de slachterij voor financiert. In casu maakt het niet veel uit of er nu binnen 6 dagen of 13 dagen wordt betaal . De slachterij is de grote bank van lening. Het is al veel vaker benoemd, de structuur van de markt heeft er voor gezorgd dat er een dictaat ligt van een paar hele grote inkooporganisaties. Het EU- aanbod  krimpt, retail is niet bereid meer te betalen, gemiddelde consument heeft minder te besteden, kostprijs van de varkenproducent gaat omhoog en EU is een verdringingsmarkt geworden.  Conclusie: De onderste gelederen van de varkenskolom, producent en slachterijen, zullen de handen in één moeten slaan om weer een juiste balans te krijgen in de markt. Zo niet, dan kan het niet anders zo zijn dat er een hard lachende derde is en deze de risico’s volledig afwentelen op de producent en slachterij.
Jan Bakker