Dat meldt het Joint Research Center (JRC), het onderzoeksbureau van de Europese Commissie. De Zweedse landbouwuniversiteit (Sveriges Lantbruks Universitet) wil een vijfjarig project (2019-2023) opzetten om tarwe te testen waar een gen uit haver in is gebracht. Dat verhoogt het oliegehalte in de tarwekorrel. De universiteit wil de tarwe testen in veldproeven op zo’n 3.000 vierkante meter.

Kasproeven bevestigen hoger oliegehalte

In kasproeven is gebleken dat de genetisch gemodificeerde tarwe (GMO) inderdaad meer olie bevat. De onderzoekers vonden verder geen verschillen met gewone ongemodificeerde tarwe. Ze gaan ervan uit dat de GMO-tarwe daarom in de buitenlucht geen concurrentievoordeel heeft ten opzichte van gewone tarwe.

De onderzoekers gaan controleren of binnen een straal van 3 kilometer geen bijen worden gehouden om te voorkomen dat GMO-stuifmeel in honing terechtkomt. Na de proef wordt het stro verbrand en ligt het land een jaar braak. Achtergebleven tarwekorrels die kiemen, worden verwijderd. Dat controleert de Zweedse landbouwuniversiteit 3 jaar lang na de proef.

Britse aanpassing is cisgeen

Het Britse onderzoeksinstituut John Innes Center heeft tarwe zo gemodificeerd dat de korrel meer ijzer bevat. Daarvoor is een stukje DNA uit het chromosoom verwijderd, bewerkt en weer teruggeplaatst. Het betreft dus een aanpassing binnen de eigen soort (cisgeen). Maar omdat het DNA van buiten is teruggeplaatst in de tarwe, valt het onder de EU-regels voor genetische modificatie.

IJzertekort is een belangrijke oorzaak van bloedarmoede. Door tarwe te kweken die meer ijzer bevat, kan bloedarmoede worden voorkomen. Het verhogen van het ijzergehalte via klassieke veredeling is volgens het Britse instituut vrijwel onmogelijk.

Geen gevaar voor verspreiding GMO-tarwe

In kasproeven is gebleken dat de GMO-tarwe meer ijzer bevat. De onderzoekers willen in een driejarige veldproef (2019-2021) testen of dat ook in de buitenlucht zo is. Ze stellen dat er geen gevaar is voor verspreiding van de GMO-tarwe, omdat tarwe van nature zelfbestuivend is. Bovendien zijn tarwezaden groot, zodat ze niet door de wind worden verspreid. Ook bouwen de onderzoekers een net boven het veld en een hek eromheen zodat vogels en muizen er niet bij kunnen. Na de proef blijft de grond braak liggen en worden kiemende tarwekorrels verwijderd.

Bron;Boerderij